BİLGİPARE.com

Einstein, 1879 yılında Güney Almanya’nın Ulm kentinde dünyaya geldi. Babası küçük bir elektrokimya fabrikasının sahibi; annesi ise, klasik müziğe meraklı, eğitimli bir ev hanımıydı. Konuşmaya geç başlaması ve içine kapanık bir çocuk olması, ailesini tedirginliğe düşürmüşse de, sonraki yıllarda bu korkularının gereksizliği anlaşılacaktı. Giderek meraklı, hayal gücü zengin bir çocuk olarak büyüyordu.

Okulu hiçbir zaman sevemedi. Gerçekten de, genç Einstein’ın ileride ortaya çıkacak dehasının temelleri, kendisinin de sonradan belirttiği gibi, okulda değil başka yerlerde atılmıştı: “Çocukluğumda yaşadığım iki önemli olayı unutamam. Biri, beş yaşında iken amcamın armağanı pusulada bulduğum gizem; diğeri on iki yaşındayken tanıştığım Öklit geometrisi.Gençliğinde bu geometrinin büyüsüne kapılmayan bir kimsenin, ileride kuramsal bilimde parlak bir atılım yapabileceği hiç beklenmemelidir!”

Lise öğrenimini 1894′te İsviçre’de tamamladı ve
(Devamı icin tıklayın)

Çocukları eve bağlar, aile bireylerini bir araya toplayarak aralarında yeni ortak ilgilerin doğmasını sağlar. Aileler için bir kültür kaynağı ödevi görür. Çocukları düşünmeye teşvik eder. Çocukların ilgi ve yaşantı alanlarını genişletir. Çocukların estetik zevklerini genişletir. Çocuğun kelime hazinesini genişletir. Televizyonu genel olarak düşündüğümüzde çocuklar için okul yoluyla düzenlenmiş, sistemli, amaçlı öğrenim için kullanabileceğimiz bir araç haline dönüşebilir.

TELEVİZYON İZLEMENİN ZARARLARI TELEVİZYON PROGRAMLARINA DÜŞKÜNLÜK

Çocuğu, adeta uyuşturarak yararlı etkinliklerden ve uğraşlardan alıkoyabilir. Çocukların kazanılmış bilgilerinin azalmasına neden olur. Çocukların tek tip değer yargıları geliştirmelerine neden olur. Özellikle duygusal yönden güven içinde olmayan çocuklarda endişe ve korkular geliştirebilir. Çocukların televizyonda gördükleri her şeyi
(Devamı icin tıklayın)